mijn opa vertelt altijd dat de ondergang begonnen is met de sponsering van JP coopman
ze hebben er massas geld in gepompt, maar zonder succes...

Hoe het gegaan is,is moeilijk achterhaalbaar.
Heb al zoveel verhalen gehoord.
Maar één ding is zeker als Aimé Claeys in 1972 is overleden is het allemaal gelijdelijk achteruit beginnen gaan.
En na zijn overlijden zijn er teveel personen die geld hebben geroken en was het moeilijk te controleren,want de boekhouding was zo ingewikkeld toen die tijd,als ik de verhalen mag geloven.
En al de winsten gingen naar de koerreus en tour de Frans want zoon lief was niet te vinden om nog verder te investeren in de bromfiets en te proberen te cocuren tegen de japen.

Denk daarbij, dat de behoefte voor de brommers in die jaren op een laag pitje stond.Dat zundapp en kreidler in die jaren ook het loodje moesten leggen is ook niet onbegrijpelijk.
Enkel de merken uit japan konden nog wat verkopen,omdat zij een zéér scherpe prijs konden maken,met veel luxe op de brommer.
Ook de kwaliteit van de flandria-brommers was een pak minder in die jaren,door het gebruiken(genoodzaakt) van minder kwalitatieve produkten.

De Flandria-dealer waar ik vroeger uren heb doorgebracht zei ook altijd dat er veel te veel geld naar de wielerploeg is gegaan. Ok, het palmares van de Flandria-wielerploeg was indrukwekkend, maar of al dat geïnvesteerde geld ook de opbrengst teweeg bracht die het zou moeten?

Vanaf de SP-reeks is de kwaliteit inderdaad er zienderogen op achteruit gegaan. Die achterveringen waren gewoon rommel. De eerste pinklichtinstallaties waren speelgoed. De pinklichten die ze nu op Chinese scooters zetten, zijn zelfs beter. Met de komst van het wiegframe (Imola, Starline, enz...) was de kwaliteit duidelijk terug beter, maar intussen lagen de Jappen al mijlenver voorop. Voor een degelijke voorvork en het ermee gepaard gaande rijcomfort moest je niet bij Flandria zijn. De wielnaven bij de Jappen waren volledig uit aluminium gemaakt terwijl Flandria vasthield bij hun samengeperste remtrommels (de brommers met aluminiumvelgen uiteraard uitgezonderd) die doorheen vrijwel heel het bestaan van Flandria van dienst waren. Handig voor ons natuurlijk omdat het allemaal dezelfde zijn, maar ik denk niet dat dat de reden was waarom ze daar bij Flandria zo aan vasthielden. Het mag gezegd: Flandria's waren op veel vlakken gewoonweg ouderwets... maar wel Vlaams!

Met de motorblokken zijn ze ook veel te lang op het zelfde elan blijven bollen.
De 5pk is van 63' tot beginjaren 70' praktisch hetzelfde gebleven,wat van een japanse motorblok niet kon gezegd worden.
Voor ons, de verzamelaars is dit idiaal natuurlijk dat we veel onderdelen kunnen uitwisselen van de motoren, wat in feite tegen hun eigen was.
Maar anderzijds kan ik het wel begrijpen,wat goed is, niet meer veranderen

En toch ben ik best wel fier dat een door en door Vlaams merk het zo ver kan schoppen als je weet dat Flandria bromfietsen heeft geëxporteerd naar landen zoals Frankrijk, Nederland, Duitsland, Portugal, Marokko, UK en zelfs USA. In Spanje werden Flandria motoren gebouwd onder de naam Gimson en Esbelta. En dan spreek ik alleen nog maar over het brommergebeuren wat nog maar een deel is van de totale omzet van Flandria, want ook op het vlak van fietsen stonden ze zeer sterk.

Roland, die nu verder kan met zijn wielen.

daarnet sireneke gezien op de rommelmarkt in Egem
zeer leuke babbel gehad !

en kon me flandria ruilen tegen een yamaha R1 (nuja op café kan zoveel hé ^^)

net op bezoek geweest bij 5pkboy

merci (en ik vond dat hij maar niet op snelheid kwam, bleef zo heel de tijd aan 60 hangen ...)

Vandaag een zundapp ks 50 gezien, oude puch moto, en een norton, wat een dagje

gisteren een oranje kreidler (denk ik toch)
vandaag een sarolea moto
en een flandria rekord met lange tank